Avrupa’da kira kabusu: İşte en ucuz ve en pahalı şehirler… The Economist uyardı

The Economist, dünyanın önde gelen iktisat yayınlarından biri olarak, Avrupa’nın büyük kentlerinde tek başına yaşamanın maliyetini mercek altına aldı. “Ortalama Maaş vs. Kiracı Maaşı” başlıklı 2025 dataları, birçok başkentte ortalama gelirin, kent merkezinde tek odalı bir daire kiralamak için gereken “güvenli gelir” seviyesinin epeyce gerisinde kaldığını ortaya koyuyor.

Dergi, 2025 sayılarıyla Avrupa’daki seçili kentlerde yalnız yaşayan kiracıların mali durumunu çarpıcı bir grafikle resmetti. “Ortalama Maaş vs. Kiracı Maaşı” temalı bu çalışma, barınma masraflarının artık yalnızca hayat kalitesi sorunu olmaktan çıkıp önemli bir finansal krize evrildiğini gösteriyor.

LONDRA’DA UÇURUM DERİNLEŞİYOR

En çarpıcı sonuç Londra’dan geldi. Kentte ortalama bir daireyi finansal dengeyi koruyarak (gelirin yüzde 30’u kuralı) kiralayabilmek için gereken yıllık gelir 95.000 euraya ulaşırken, ortalama maaş bunun neredeyse yarısı düzeyinde kalıyor. Bu da Londralıların gelirlerinin büyük kısmını konut sahiplerine kaptırdığını kanıtlıyor.

London School of Economics’ten Prof. Christine Whitehead, konut arzındaki kronik yetersizliğin yapısal bir krize dönüştüğünü belirtiyor. Whitehead, “Piyasadaki bu dengesizlik, genç yeteneklerin büyük kentleri terk etmesine yahut hayat standartlarından önemli ödün vermesine neden oluyor” diyor.

Oxford Economics’ten kıdemli ekonomist Nicola Nobile ise Lizbon örneğine dikkat çekiyor. Nobile, dijital göçmen akını ve kısa periyodik turistik kiralamaların lokal halkın alım gücünü yok ettiğini, grafikteki büyük farkın bu yerinden edilmenin somut ispatı olduğunu tabir ediyor.

Son araştırmalar, yüksek kira yükünün ruh sıhhatini direkt bozduğunu doğruluyor. Journal of Housing and the Built Environment mecmuasındaki bir çalışma, gelirinin yüzde 40’ından fazlasını kiraya verenlerde anksiyete ve kronik gerilim seviyelerinin konut sahiplerine kıyasla üç kat daha yüksek olduğunu gösteriyor. Bu sonuçlar, “konut güvensizliğinin” çağdaş çağın yeni halk sıhhati sorunu haline geldiğini teyit ediyor.

LYON: UMUT VERİCİ BİR İSTİSNA

Grafiğin öteki ucunda yer alan Lyon, kiracılar için nispeten ferah bir tablo sunuyor. Ortalama maaş ile ülkü kiracı geliri ortasındaki farkın dar olması, kentin spekülatif kira artışlarından başşehirler kadar etkilenmediğini gösteriyor. Yeniden de uzmanlar, bu avantajın korunması için hükümetlerin acil konut siyasetleri üretmesi gerektiğini vurguluyor.

YÜZDE 30 KURALI: TEMEL ÖLÇÜT

Finans dünyasının kabul ettiği genel kurala nazaran barınma masrafı brüt gelirin yüzde 30’unu geçmemeli. The Economist grafiği, kentlerin ortalama maaşlarını (gri noktalar) ile yüzde 30 kuralına uygun kira için gereken ülkü geliri (kırmızı noktalar) karşılaştırıyor. İki nokta ortasındaki uzaklık ne kadar büyükse, o kentte yaşamak o kadar zorlaşıyor.

ÖNE ÇIKAN ŞEHİRLER

• Londra (İngiltere): En erişilemez nokta. Ortalama daire için gereken 95.000 euroya karşılık gerçek ortalama maaş yaklaşık 55.000 euro. Gelirin yarısından fazlası kiraya gidiyor.

• Lizbon (Portekiz): En dramatik uçurumlardan biri. Ortalama maaş 25.000 euro civarındayken, rahat kiralama için gereken sayı bunun iki katını aşıyor. Dijital göçmenler ve turizm kiralamaları kiraları uçurmuş durumda.

• Lyon (Fransa): Makul seçeneklerden biri. Ortalama maaş ile kiracı geliri ortasındaki fark hayli dar, bu da Lyon’u tek yaşayan profesyoneller için cazip kılıyor. Bilgiler ayrıyeten Cenevre, Zürih ve Lüksemburg üzere kentlerin yüksek nominal maliyetlere karşın, yüksek maaşlar sayesinde Londra yahut Lizbon kadar ağır bir tablo çizmediğini gösteriyor.

Tahliye edilen kiracılara ikili tazminat imkanı: Bir yıllık kira cebinizde kalabilirGündem

Kiracılar bu tarihe dikkat: Şubat ayı kira artış oranı ne olacak?Ekonomi