Modern tıp dünyası, ruh sıhhati sıkıntılarını yalnızca ruhsal travmalar yahut çevresel faktörlerle açıklamanın ötesine geçti.
Son yıllarda yapılan klinik çalışmalar, anksiyete ve panik bozukluk üzere durumların, bedenin muhtaçlık duyduğu temel mikro besinlerin yoksunluğundan kaynaklanabileceğini somut bilgilerle belgeledi.
MİKROBESİNLERİN NÖROLOJİK SAVUNMA HATTI
Beslenme psikiyatrisi alanındaki çalışmalarıyla tanınan Harvard Tıp Fakültesi öğretim üyesi Dr. Uma Naidoo, beslenme alışkanlıkları ile beyin kimyası ortasındaki direkt bağı vurguladı.
Naidoo, bilhassa magnezyum ve B12 vitamini eksikliğinin, beyindeki gerilim reaksiyon sistemlerini bozarak bireyi “sürekli tetikte olma” haline ittiğini belirtti.
Naidoo, bağırsak-beyin aksının ruh sıhhati üzerindeki belirleyici rolüne işaret ederek, işlenmiş besinlerin hudut sistemini muhafazasız bıraktığını tabir etti.
BİLİMSEL DATALAR NE DİYOR?
University College London (UCL) tarafından yürütülen geniş kapsamlı bir araştırma, işlenmiş şeker ve rafine karbonhidrat yüklü beslenen bireylerde anksiyete riskinin, tam besin tüketenlere oranla %25 daha fazla olduğunu saptadı.
Araştırma sonuçları, çinko ve selenyum üzere iz elementlerin eksikliğinin, memnunluk hormonu olarak bilinen serotonin sentezini direkt engellediğini gösterdi.
UZMAN GÖRÜŞÜ: KİMYASAL BİR AÇLIK KELAM KONUSU
Avustralya’daki Melbourne Üniversitesi bünyesinde vazife yapan beslenme epidemiyoloğu Prof. Felice Jacka, “SMILES Trial” isimli çalışmasında beslenme müdahalesinin klinik depresyon ve anksiyete üzerindeki tesirlerini inceledi.
Jacka, mikro besinlerin yalnızca fizikî sıhhat için değil, nöronlar ortası bağlantı için de hayati olduğunu savundu.
Vücudun kâfi yakıtı (mikro besinleri) alamadığında, beynin bu durumu bir “tehdit” olarak algıladığını ve bunun sonucunda anksiyete semptomlarının tetiklendiğini kaydetti.
GİZLİ TEHLİKE: MİKRO BESİN YETERSİZLİĞİ
Beslenme tertibindeki bu açık, bireylerde yalnızca fizikî yorgunluğa değil, tıpkı vakitte bilişsel işlevlerde gerilemeye ve duygusal dalgalanmalara yol açtı.
Uzmanlar, Omega-3 yağ asitleri, D vitamini ve demir düzeylerindeki düşüşün, çağdaş toplumun en büyük “sessiz epidemisi” haline geldiğini lisana getirdi.