Birleşik Arap Emirlikleri’nin Ras Al Khaimah buyrukluğunda bulunan ve ‘Kızıl Ada’ olarak bilinen Jazirat Al Hamra, Orta Doğu’nun en gizemli arkeolojik ve sosyolojik olaylarından biri haline geldi.
1968 yılına kadar inci avcılığıyla geçinen canlı bir liman kasabası olan bu yerleşim merkezi, sakinlerinin bir gece içerisinde tüm eşyalarını bırakarak göç etmesiyle büsbütün boşaldı.
Kerpiç ve mercan taşından inşa edilen meskenlerin ortasında yükselen fısıltılar, kasabayı vakitle bir ‘hayalet şehir’ kimliğine bürüdü.
Birleşik Arap Emirlikleri’nin kalbinde yer alan Jazirat Al Hamra, 1968 yılında tüm nüfusunun bir gecede kenti terk etmesiyle ıssızlığa gömüldü.
Bölge sakinlerinin doğaüstü varlıkların istilasına uğradığına inandığı bu taş kasaba, günümüzde çağdaş mimarinin ortasında ürkütücü bir sessizlikle varlığını sürdürdü.
BİLİMSEL PERSPEKTİF VE SOSYOLOJİK GÖZLEMLER
Kasabanın birdenbire boşaltılmasını inceleyen araştırmacılar, bu durumu yalnızca ekonomik nedenlerle açıklamanın yetersiz kaldığını vurguladı.
Antropolojik çalışmalar, lokal halkın ‘Cin’ olarak isimlendirdiği ve insan kılığına girebilen habis ruhların kasabayı ele geçirdiğine dair kolektif bir inanç geliştirdiğini saptadı.
Ziyaretçilerin boş sokaklarda çocuk gülüşleri duydukları ve pencerelerde beliren açıklanamayan gölgeler gördüklerine dair raporlar, bölgenin turistik cazibesini artırırken paranormal araştırmaların da odağına yerleşti.
UZMAN GÖRÜŞLERİ
Konuyla ilgili değerlendirmelerde bulunan İngiliz arkeolog ve Körfez bölgesi uzmanı Dr. Derek Kennet, yerleşimin korunmuş yapısının tarihi bir laboratuvar niteliği taşıdığını belirtti.
Kennet, “Jazirat Al Hamra, çağdaşlaşma sancısı çeken bir toplumun, klâsik dehşetleriyle fizikî yerleri nasıl ilişkilendirdiğinin en somut örneği oldu” tabirlerini kullandı.
Kültürel miras ve mimari üzerine çalışmalarıyla tanınan ABD’li profesör Ronald Hawker ise kasabanın dokusuna dikkat çekti.
Hawker, “Bu binalar yalnızca taş ve mercan değil; bir toplumun terk etme travmasını da içinde barındırdı. İnsanların neden bu kadar ani bir kararla gerilerine bakmadan gittikleri sorusu, yapıların fizikî çürümesiyle birleşerek mistik bir atmosfer oluşturdu” biçiminde görüş bildirdi.
DOĞAÜSTÜ TEZLERİN GÖLGESİNDE BİR MİRAS
Bölge halkı ortasında yayılan anlatılara nazaran, kasaba sakinleri doğaüstü güçlerin tacizleri nedeniyle toplu bir göç kararı aldı.
Bilimsel çevreler bu durumu ‘kolektif histeri’ yahut çevresel faktörlere bağlasa da, Jazirat Al Hamra’nın paslı kapıları ve dökülen duvarları, anlatılan ürkütücü kıssaları her geçen gün beslemeye devam etti.
Kasaba, günümüzde UNESCO Dünya Mirası Süreksiz Listesi’nde yer almasına karşın, geceleri yanından geçenlerin hala tekinsiz sesler duyduğunu sav ettiği bir bölge olarak literatüre geçti.
