Ekonomist Alaattin Aktaş, Ekonomim’deki yazısında, ‘enflasyonun süratli bir formda düşürülemeyeceğini’ lisana getirdi. Aktaş, Hazine ve Maliye Bakanı Mehmet Şimşek’in, enflasyon amacının yükseltildiğini Londra’da duyurmasına da değinerek, “Enflasyon mazide kalan yüzde 16 seviyesine indirilebilse, faiz de bu orana paralel bir halde çok aşağılara çekilse, sonuçta yabancı yatırımcı Türkiye’de kâr etme imkanını yitirecek demektir” dedi.
İşte Aktaş’ın yazısı:
Peki 2026’da öngörülen oranlar neydi?
Enflasyon aralık-aralık olarak yüzde 16.
Enflasyon yıl ortalaması olarak yüzde 19,7.
Dolar kuru artışı yıl ortalaması olarak OVP’ye nazaran yüzde 18.
Şimdi dönelim tekrar enflasyon maksadının niçin üst çekildiği ve bunun niçin Londra’da açıklandığı sorusuna…
Enflasyon mazide kalan yüzde 16 seviyesine indirilebilse, faiz de bu orana paralel bir halde çok aşağılara çekilse, sonuçta yabancı yatırımcı Türkiye’de kâr etme imkanını yitirecek demektir. Dikkat, kur artışı öngörüsü yüzde 18’lerde. Yıllık ortalama enflasyon amacı yüzde 19,7 ve bu oran kur artışının üstünde lakin ortadaki makas, makas sayılmaz, çok az. Gerçi enflasyon değil faiz oranı kıymetli lakin bu enflasyon da çok yüksek faizi kaldırmaz.
Öyleyse ne yapmak gerekiyor; enflasyonun üstte gerçekleşmesi.
Aksi halde yabancı gelir burada yatırım yapar, yani borçlanma kağıdı alır mı, borç verir mi?
“Gelmezlerse gelmesinler!”
Peki rest çekilebiliyor, “Canları isterse, gelmezlerse gelmesinler” denilebiliyor mu?
Nerede o günler! Denilemediği için de enflasyon amacının yüzde 16 değil yüzde 19 olduğu öncelikle yabancılara, hem de onların düzenlediği toplantıda açıklanıyor:
“No sorun, enflasyon o kadar düşük olmayacak; faiz de telaş edeceğiniz ölçüde düşmeyecek. Enflasyonda yıl sonu oranını 16’dan 19’a yükselttik. Şu durumda yüzde 20’ye yakın öngördüğümüz yıllık ortalama oran da yüzde 25’e gerçek yol alacak. Hasebiyle faiz de yüzde 25’lerin üzerinde kalacak. Daha aşağısı olmaz, no sorun. Kur artışındaki öngörümüzü biliyorsunuz, o esasen 18’lerde. Biz kuru biraz daha baskıladık mı, ortadaki makas daha da açılır…”
“Gel vatandaş gel!”
Pazarcı esnafı bir yandan soğuktan titrer ve yaktığı küçük ateşte ısınmaya çalışırken bir yandan da tezgahında müşteri olsa bile alışkanlıktan daima bağırır ya “Gel vatandaş gel” diye, döviz gereksinimi bir türlü bitmek bilmeyen Türkiye de sıcak para sahiplerine o paraları Türkiye’de park etmeleri için daima davetiye çıkarmak ancak menünün de tatmin edici olacağını söylemek, söylemenin ötesinde ikna etmek durumunda…
Mikro ölçekte “Gel vatandaş gel”den, makro ölçekte “Gel yabancı gel”e…
Durum bundan ibaret. O döviz gelecek, o dövizin gelmesi için her şey yapılacak.
Enflasyon o denli süratli bir biçimde düşürülmeyecek, düşürülmeyecek ki faiz yukarda olsun; faiz üstte olsun ki yabancı gelsin.